Categorie: Australië

Tijd om naar huis te gaan?

Na meer dan een maand in Australië gereisd te hebben heb ik ze eindelijk gevonden. De kangoeroes! En dat is nog niet alles, heb meer dieren gezien afgelopen dagen. Zoals de Tasmanian Devil (njanjaweeprft), Spot-tailed Quolls, Koala’s en meer van die dieren. Helaas moet ik wel bekennen dat het niet in het wild was, maar in een sanctuary waar ze niet alleen dieren aan de menigte laten zien maar ook zoals de oude televisie serie Skippy dieren helpen die gewond zijn. Dus nu dat ik mijn eerste kangoeroe gezien te hebben is het tijd om naar huis te gaan? Laten we nog heel even wachten op het antwoord…

De reden dat ik nog geen kangoeroe of wallabi gezien heb in het wild is omdat de afgelopen periode het weer nogal wisselvallig was. De ene dag was het 30+ graden en de andere dag was het +/- 15 graden en regende het de hele dag. Eigenlijk lijkt het wel een beetje op Nederland alleen de temperatuur stijgt niet zo ver omhoog. :clown: En het regent niet dagen achter elkaar. Binnenkort ga ik wat meer omhoog in Australië en omdat de zomer begint op 1 december zal de temperatuur meer gaan stijgen omdat in het noorden en westen de temperatuur een stuk hoger is en niet te vergelijken is met Victoria waar ik op dit moment ben. 😉

Maar genoeg over het weer, in het begin had ik het over de dieren, laat ik daar maar weer eens mee verder gaan. Een paar dagen geleden ben ik naar Healesville gegaan om de dieren te bezichtigen die in het wild leven van Australië. Eenmaal aangekomen in de dierentuin begon er al meteen een show over (roof)vogels waar ze leefde in Australië, wat en en hoe ze precies doen roven. Die show was best interessant om te zien. Zo was er een grote roofvogel die ongeveer zo groot is als een puppy en op een unieke manier eieren breekt door een steen te zoeken en kapot te gooien op een ei zodat het dier het leeg kan eten. Wat ook aardig is om te vermelden is dat de roofvogel ongeveer 50 jaar kan worden! 😮

Mijn favoriete dier van de dierentuin is trouwens niet Skippy maar een een quoll (geen idee hoe dat in het Nederlands is :unsure: ). Echt prachtige en schattige diertjes zijn dat. :wub: Ze leven in kuddes in Australië en zijn vooral te zien in Tasmanië net als de Tasmanian Devil. Alleen ze zijn wel bedreigd een diersoort omdat ze dreigen uit te sterven. 🙁 Gelukkig zijn de mensen meegaand met de natuur in Australië. Zo laat er niemand rommel achter op straat, wordt er voorzichtig om gegaan met bossen en meer van dingen die je in Nederland niet ziet!

Als je een dier aanrijdt of gewond langs de weg ziet, dan kan je naar een nummer bellen en dan komt de dierenambulance naar de plaats delict of je kan het naar een centre brengen die het diertje helpt om te overleven en daarna weer terug zet in de natuur of in een reservaat zet. Zo was er bij de dierentuin ook een Rescue Centre voor wilde dieren. Zeer interessant om te zien hoe ze dieren helpen en op welke manier ze dat doen. Die van Healesville is één van de weinige ‘klinieken’ die open is voor het publiek, maar dat doen ze zodat men kan zien dat het erg belangrijk is om de natuur te behouden.

Zo te zien ben ik weer ietsjes teveel aan het typen, dus ik laat het maar weer hierbij. Er zijn nog een aantal meer dingen die ik graag zou willen typen, maar laat ik het maar weer hierbij laten voor nu anders wordt het weer te langdradig. 😀

Wil wel nog even een video met jullie delen. Gisteren was er namelijk een barbie (BBQ) en iemand had een home made rocket gemaakt. En die werd gelanceerd en dat liep niet echt zoals het hoorde… :schater:

Ow vergeet ik bijna antwoord te geven op mijn vraag die ik in het begin stelde, “Tijd om naar huis te gaan?”. Nee zeker niet, het is prachtig hier en heel misschien ga ik mijn visum aan het einde van het jaar zelfs nog verlengen! :eeks: Heb ook nog besloten om Nieuw Zeeland erbij te pakken volgend jaar, misschien ga ik zelfs al over 3 á 4 maanden. Dus de planning zal er zo ongeveer uit gaan zien; Australië > Nieuw Zeeland > Australië > Nederland. :stud: Tenminste dat is wat ik nu in mijn hoofd heb, maar dat kan veranderen, maar dat zie ik dan vanzelf wel! Ik ga met de wind mee zullen we maar zeggen…

En de laatste “ow” of “ps.” ding en dan laat ik voor wat het is qua verhaal, is dat ik van de week (voor degene die mij goed kennen 😛 ) voor de zoveelste keer een bescheiden ongelukje gemaakt heb. Dit keer was het niet met mijn eigen auto, maar iemands anders busje. :paperbag: Ik reed nogal hard achteruit om de heuvel op te komen omdat ik anders niet omhoog kwam doordat het gras nat was. Maar het busje slipte op het laatste moment en ik knalde tegen een boom aan. :blushing: Gelukkig was de eigenaar niet boos, dus dat scheelt weer…

Toch nog een laatste iets ( :slap: ), mijn Nederlands gaat flink achteruit nu. Had serieus moeite om dit berichtje te schrijven, begin zelfs nu af en toe in het Engels te denken. Dus mijn integratie in Australië gaat erg goed. ^_^

7 december 2008
Back on track

Zo daar ben ik weer! Ah gezellig, krijgen we dit keer weer een verhaaltje over een stripevenement, naakte vrouwen en meer van die dingen? Nee helaas ik moet je teleurstellen want er komt deze keer een normaal backpackers verhaaltje op de proppen, alles is puur natuur deze keer, ik beloof het. Alhoewel er is misschien toch wel iets om te vermelden… Ach weet je wat, laten we het deze keer gewoon hebben over WWOOF’en… 😉

Voordat ik naar Sexpo af ging reizen was ik in Warburton om daar te WWOOF’en op een soort van organische boerderij. Alleen ging ik al na twee dagen terug naar Melbourne om daar flyers uit te delen. Eenmaal terug gekomen van Sexpo is het leven van een WWOOF’er echt begonnen. :yay: De bedoeling op zo’n soort farm is om de mensen die het bedrijf bezitten te helpen met het werk dat ze daar verrichten. In de meesten gevallen is het zo dat je dan bij een boerderij terecht komt dat alles biologisch plant en dus alles wat chemisch is niet gebruikt. Alleen zoals jullie weten lopen mijn verhalen niet zoals ze meestal zijn. Ook deze keer kwam ik niet terecht bij een ‘boerderij’ maar bij een soort van tempel / healing centre. Dus van planten of wieden van planten is er geen sprake van geweest. Wat ik wel gedaan heb bij de tempel is het renoveren ervan, dit betekend schilderen en opknappen van de tempel. Ofwel gewoonweg klussen. Omdat je met een aantal man bent, vijf WWOOF’ers welteverstaan is het werk zeker goed te doen omdat vele handen licht werk maakt. Maar ook voor de gezelligheid is het zeker niet verkeerd. 😀 En af en toe kom je een dier in de achtertuin tegen die je in Nederland niet zo heel erg snel zou zien… wacht even, laat ik het even corrigeren, je komt ze helemaal niet in de vrije natuur van Nederland tegen. Zo vond ik onder een groot zeil een ‘blue tongue lizzard’. B)

Naast het werken is er uiteraard ook tijd om de omgeving te bekijken. Warburton is net als Kallista rijk aan bossen en is niet zo druk en chaotisch als een stad als Melbourne. Een aantal dagen geleden heb ik de tegenovergestelde gedaan van Kallista en heb ik de zonsopgang bekeken in plaats van de zonsondergang. Net als de zonsondergang is de zonsopgang prachtig om te zien van een hoger liggend landsdeel en dat hebben we dan ook gedaan met de andere WWOOF’ers en de eigenaar van de tempel. Daarna hebben is er ook nog even een rivier wandeling gemaakt die daar begint en eindigt in Melbourne. Bij die rivier is de waterbron zuiver genoeg om te drinken en zijn er een aantal jerry cans gevuld. 🙂

Wat ook erg mooi is om mee te maken is een gipsy market. Hierbij verkopen ze merendeel sieraden, kleding en voedsel dat van zigeuners vandaan komt en aan andere (zigeuners) willen verkopen. De markt staat in teken van gezelligheid en vrijheid. Dit komt namelijk niet alleen door het verkopen van de kleding maar ook door de bezigheden eromheen. Zo wordt er door verschillende personen muziek gemaakt, dat varieert van bongo groepen tot individuele personen die de markt verzorgt van dans en plezier. :music: En daar blijft het niet bij omdat er ook een erg populair spelletje aanwezig was op de markt en dat is ‘hack the sack’. Dat is niks meer dan een klein balletje dat gevuld is met zandkorrels en die probeer je dan zo lang mogelijk in de lucht te houden door je lichaam te gebruiken (behalve je handen). Moet erbij zeggen dat het spelletje erg leuk is en verslavend is om te doen. Vooral als je eenmaal met een kleine groep begonnen bent komen er steeds meer mensen bij. En als ze dan ook nog eens bongo muziek erbij gespeeld wordt is het helemaal compleet… :king:

Waar lijkt dit alles eigenlijk op? Je zou het kunnen vergelijken met hippies uit de jaren ’70. Of gewoon de zigeuners die door het land heen trekken alleen de meesten zijn wel gebonden aan zijn of haar omgeving. Australië heeft net als elk ander land verschillende volkeren en dit is er één van. In mijn vervolgverhalen zullen er zeer waarschijnlijk wel meerdere culturen en volkeren in voorkomen. En wat nog meer? Geen idee, de weg is nog lang en ik heb nog maar een maand erop zitten. Tijd om weer verder te gaan verkennen! :detective:

Edit: who is the panda now? :blushing:

30 november 2008
Ik kom er maar niet vanaf

Geen idee hoe het komt, maar op een of andere manier kom ik maar niet van Melbourne af. Vorige week dacht ik namelijk dat ik eindelijk de stad uit was en naar Warburton kon gaan om daar te genieten van de natuur en mooie foto’s en een leuk verhaaltje erover kon gaan schrijven. :tough: Maar al na drie dagen in Warburton verbleven te hebben, waar ik trouwens aan het WWOOF’en (Willing Workers On Organic Farms) ben ging ik alweer terug naar Melbourne. Normaliter zijn WWOOF’ing bedrijven een biologische bedrijf waarbij ze dieren en gewassen hebben en daar kan je dan terecht om in ruil van werk onderdak en voedsel te krijgen. Dus vorige week had ik dan ook een bedrijf uitgezocht die interessant leek om daar te verblijven. Het bedrijf is genaamd TempleSpace en de eigenaren van de tempel verhuren die ruimte aan mensen die graag met anderen hun geloof, gewoonten, gedachten, enzovoorts met elkaar willen delen. 🙂

Maar toen begon het, al snel bleek dat ze naast de tempel ook iets anders erbij doen en dat is Sensual Healing wat mensen dus op seksueel gebied naar een hoger niveau willen brengen door sessies te geven en dat soort dingen. Dus de eerste dag kwam dat al ter sprake en het bleek dat ze een standje hadden in Melbourne op de Sexpo beurs en flyers uit wilden gaan delen op dat evenement over Sensual Healing. Ik ben trouwens niet de enige wwoofer die er verblijft maar er zijn ook twee Japanse meisjes en een Duitse stelletje ( :thumbdown: ). Aan hen was al eerder gevraagd of ze interesse hadden in de beurs, maar geen van allen vond het interessant genoeg (sure :whistling: ) om ernaar toe te gaan. De eerste dag vertelde ze al meteen over de beurs en ze vroegen aan mij of ik mee wilde gaan naar de beurs. Ik als Nederlander hoef me er natuurlijk niet voor te schamen dat het wel leuk leek om ernaar toe te gaan. :clown: Dus ik ben vier dagen naar Sexpo geweest om flyers uit te delen en om een beetje rond te kijken hoe zo’n beurs precies in elkaar steekt. Heb daarbij ook een aantal interessante mensen ontmoet, maar dat komt later dit verhaal. Bereid je maar vast voor en ga maar er eens goed voor zitten, want het verhaal kan nogal eens lang uit gaan vallen en je zal nu alvast bij jezelf denken; hoort dit nu allemaal bij backpacking in Australië? Nee denk het niet, ik zal dan ook wel unieke ervaring hebben gehad wat dat betreft backpacking. Denk ook niet dat mijn volgende verhalen op dit gebied unieker/extremer zal gaan worden. Maar uiteraard zeker de moeite waard om een keer meegemaakt te hebben. 😀

Afgelopen donderdag ben ik dus naar Melbourne afgereisd om daar de eerste dag mee te maken op de beurs Sexpo. Omdat Senual Healing niet erg groot is in Australië werd de stand gedeeld met andere mensen en dat was een bordeel die reclame maakte voor haar bedrijf en mannen/vrouwen voor $20 in de auto lieten zitten om een topless foto te maken met de vrouwen die eromheen zaten. Echt prachtig om te zien dat het best winstgevend is ($2000 per dag minimaal 😮 ) en dat oude mannetjes dat maar al te graag deden. :schater:

Maar goed om weer even wat vaart te maken met het verhaal, kwam ik aan bij Sexpo om flyers uit te delen en de show en de standjes te bekijken die daar aanwezig waren. Ieder uur was er een show die opgevoerd werd door verschillende groepen die een uitvoering deden. Zo was er een groep die striptease deed, hypnotiseur, soort van musical, enzovoorts. Sommige waren erg leuk om te bekijken en andere bedroevend slecht zoals de musical. :rofl:

Tijdens het evenement verbleef ik bij een vriend (Ben) thuis van een van de WWOOF’ers (Marus) eigenaren. Hij was een zeer interessante persoon omdat hij juwelier is met zijn ‘gewone werk’ maar daarnaast ook nog eens een atheïst en filosoof. Tot laat in de nacht hebben over allerlei dingen gehad en naast de atheïst was er nog een ander persoon die ik tegen kwam die interessant was en dat was een seksuoloog en masseur (Andrew). Echt serieus die personen waren zo interessant dat we waarschijnlijk ergens in januari weer bij elkaar komen om een kleine meeting te houden met anderen en gedachten met elkaar te gaan delen. En als ik onderdak nodig heb of wat dan ook dan kon ik bij die mensen terecht om daar te verblijven. ^_^ Ook gingen we af en toe met de auto naar het evenement toe en als je met vijf man bent dan kan het nogal krap zijn. 😛

Om weer terug te komen op het evenement, het was erg leuk om keer meegemaakt te hebben. Zelf zou ik er nooit $25 (of $40 (V.I.P.)) voor een kaartje overhebben om zoiets te zien, maar zeker wel een ervaring om zoiets te zien en vooral de personen die ik ontmoet heb was het zeker de moeite waard ook al waren het lange dagen om flyers uit te delen.

Zelf heb ik ook nog meegedaan aan strippoker. Dat was ook erg leuk om te doen. Na een aantal keren gezien te hebben, was ik dus voorbereid om er aan deel te nemen (had namelijk wat extra kleding meegenomen en aangetrokken). De meesten hadden iets van drie kledingstukken voordat ze naakt waren, maar ik had vijf kledingstukken voordat ik naakt aan de tafel zou zitten. En voor degene die poker spelen, hierbij komen geen skills aan te pas! De meesten snapten het spel niet eens en ik had geen enkele hand gewonnen en ik legde ook bijna alles weg om bad beats van anderen te voorkomen. Alleen dat was niet genoeg om toch nog kleding aan te kunnen houden. Zat daar namelijk tot in mijn ondergoed aan de tafel. Zelfs de meisjes aan mijn tafel zaten af en toe te zeuren als ik weer eens een keer deed folden. :schater: Uiteindelijk was ik degene die alle hands verloor en één keer een buy-in moest doen voor een kledingstuk. Als troostprijs heb ik wel een setje pokerchips gekregen met het Sexpo logo erop. :yay:

Al met al was het een leuk en geslaagd evenement en als je een aantal foto’s ervan wilt bewonderen, kan je dat in het fotoalbum doen. :stud:

24 november 2008
Verzin zelf maar wat

Zelf heb ik geen flauw idee wat voorn titel ik deze keer zal gaan gebruiken, dus ik laat het aan jullie over. Er zijn namelijk een aantal dingen waar ik het over kan gaan hebben. Dat Engelsen en Ieren niet echt gezellig zijn of dat ik een Nederlander tegen ben gekomen maar door hevige pijn in mijn knie de hele week niks fatsoenlijks kon afspreken om wat te doen of misschien dat er afgelopen nacht naakte (en dronken uiteraard) gillende Engelse/Ierse dames de kamer binnen kwamen stormen en tot de volgende morgen in bedden en op de grond hebben geslapen in de kamer waar ik zat? Zeg maar het is jullie feestje…

Ach weet je wat ik typ gewoon het verhaaltje bij elkaar, ik heb tot voor de zoveelste keer internet ‘geleend’ van een aardige buurman die zijn wifi niet beveiligd heeft. Lang leve de digitale revolutie en de euro’s dollars die ik uit bespaar! :clown:

Laat ik dan maar eens gaan beginnen bij het begin. Zoals jullie weten heb ik vorige week pech gehad met de auto en sindsdien is er wel een verhaaltje ontstaan dat misschien wel waard is om te lezen. Sinds die pech loopt mijn auto weer ok, maar na een dag kreeg ik zelf pech onderweg. Had namelijk twee weken geleden al een keer last van mijn knie (waarschijnlijk ben ik wandelen niet echt meer gewend :blushing: ) maar na een dag (lees; avond bourbon drinken 😛 ) ging het weer goed. Alleen vorige week kwam het weer terug en bleef het toch wel een aantal dagen zo. En dat vooral omdat ik de Engelsen en Ieren zat was in de hostel waar ik tot vandaag blijf, die gedragen zich nogal overdreven en alsof ze helemaal geweldig zijn. Dus ik ging in Melbourne maar even kijken of er nog andere mensen waren die wel gezellig waren. Ondanks mijn zere knie ben ik nog aardig op weg gekomen en ben ik een lief meisje tegen gekomen die Ellen heet. We raakten in gesprek en we zouden diezelfde avond samen naar de Crown Casino gaan om daar rond te kijken. Want het is immers een van de grootste casino’s in Australië. Alleen ik kreeg meer last van mijn knie waardoor ik de avond af moest zeggen en dus een paar dagen niet al te veel kon lopen omdat het niet te doen was… :mellow:

Gelukkig gaat het nu weer een stuk beter met de knie sinds gisteravond, maar toen gebeurde het volgende; in de midden van de nacht werd ik wakker van gillende dames die de dorm room binnen kwamen stormen en nogal diep in het glaasje hadden gekeken omdat ze nogal schaars gekleed waren ( :schater: ) en ze bleven ook nog eens de hele nacht onbeschaamd slapen in de dorm waar ik zat. Af en toe snap je niks van die Engelsen/Ieren, maar humor hebben ze zeker. Vooral als ze de morgen erop doen alsof er niks aan de hand was en zich weer gaan gedragen of het hele nette preutse dames zijn. :rofl:

Wat trouwens ook echt prachtig is om te zien is de zogenaamde BBQ (barbie ook wel in Ozzieland genoemd) in de hostel die ze elke week hebben. Die is gratis voor de gasten en dat is ook wel te zien. Het is namelijk welgeteld een barbecue van 10 minuten. Iedereen staat in de rij te wachten alsof ze bij de Leger Des Heils staan om zo snel mogelijk zijn of haar prakje (want dat is het in werkelijkheid ook) op het bord te krijgen en binnen een minuut of wat naar binnen te schrokken om dan vervolgens weer snel in de rij te gaan staan voordat alles op is. Zelf had ik niet zo heel erg veel zin om elke keer in de rij te gaan staan, dus ik dacht laat ik maar even slim zijn en gewoon achter de tafel te gaan zitten en af en toe wat van de schalen en uit de bakken te pakken als ze aangevuld werden. Al snel volgende nog een aantal mensen totdat de tafel vol zat en ondertussen had ik mijn buikje rond en kon ik weer mooi op pad. 😀

Nu vraag je natuurlijk af of ik nu niks anders mee heb gemaakt, geen spijt heb dat ik gegaan heb of ik dat nu zo snel mogelijk naar Nederland terug wil? Nee in tegendeel zelfs, het is prachtig hier en ik zou dit alles het voor geen goud in de wereld hebben willen ruilen, heb ook wel wat andere dingen gedaan/meegemaakt maar dat zal ik je even te goed moeten houden omdat het bericht anders weer te lang wordt (en het fotoalbum zal ik de volgende keer bijwerken want ik heb er nu helaas geen tijd meer voor). :sweatingbullets: Kan wel alvast verklappen dat morgen weer verder op pad ga om te WWOOF’EN. :yay: Wat is dat? Is dat een hond met een spraakgebrek? Neen dat is het niet. Google er maar op gerust op los of wacht geduldig tot de volgende keer als ik weer een nieuw berichtje op muddle zet. 😉

Ow en voordat ik het vergeet ik denk dat ik in Australië maar door ga als ‘Fonzie Reindeers’ (let op met extra e). Heb het nu wel gehad met iedere keer mijn naam te spellen of aan te horen dat mijn achternaam op de rendieren lijkt van de kerstman. Over de kerstman trouwens gesproken het is bijna kerstmis, alleen ik heb nog geen kou of sneeuw gezien hier, jullie wel? :shifty:

Natuurlijk wil ik ook nog even Hilke en Zane (als jullie dit lezen) nogmaals voor alles bedanken. Dus bedankt beide voor alles! :thumbup:

17 november 2008